Dziś nietypowo będzie i zupełnie nie rękodzielniczo. Będę się chwalić - a co wolno mi. Zacznijmy od tego, że w tym roku w czerwcu stuknęłam mi 40. No niby nie ma się czym chwalić, ale co mi tam. Wiecie faceci po czterdziestce mają różne kryzysy i kupują sobie wtedy sportowe auta. Ja niby mam prawo jazdy, ale od kilkunastu lat nie siedziałam za kierownicą. Dla tego na urodziny odmojego małżonka dostałam elektryczny jednokołowiec - Airwheel. Teraz pomykam sobie na nim do pracy. Muszę powiedzieć, że początki nie były łatwe. Jakby zliczyć czas nauki to w sumie jakieś cztery dni się uczyłam jeździć, ale pomiędzy nimi musiało być kilka dni przerwy, żeby siniaki na łydkach się wyleczyły.

To nie jest pierwsze zetknięcie z zabawką. Tu jak widać udaje mi się przejechać już ze dwa metry. Pierwszy raz to była walka o to by w ogóle się utrzymać na kółku.

Z każdym dniem było co raz to lepiej. Już chyba koło trzeciej czy czwartej próby zaczęło mi się podobać. Na początku byłam trochę przerażona, że mąż się na prezent wykosztował, a ja nie dam rady na tym jeździć. Zawzięłam się i dało radę. Tu już jeżdżę tylko jeszcze z zakręcaniem jest problem. Wtedy próbowałam ćwiczyć kręcenie ósemek między dwoma latarniami i uwierzcie to nie była łatwa sprawa. Jak udawało mi się skręcać w prawo to w lewo już niekoniecznie. No i widać, że jeszcze bardzo "pomagam" sobie rękami. :)

No a potem zaczęłam jeździć do pracy. Taka codzienna jazda to najlepsza metoda na nabieranie wprawy. No i teraz już sobie całkiem śmiało pomykam. 

Pod koniec sierpnia i na początku września posypały się śluby. Kilka kartek powstało na wzór tych które robiłam już wcześniej, ale powstały też zupełnie unikatowe prace.

Czarna była już u mnie nie wiem ile razy. Tym razem powstały 4 takie same, wiec pokazuję tylko jedną. 



Następna kartka jakoś mi się "sama zrobiła". Wykorzystałam grafikę Ty Wilson'a i nowe wykrojniki. Jestem z niej zadowolona, bo wyszła taka elegancka i delikatna.

Następna kartka z grafiką tego samego pana co poprzednia. Po lewej motyw z nowego wykrojnika wycięty trzy razy i poplątany ze sobą. Kartka dla młodej pary starszej wiekiem.

Tak wygląda pierwsza tyta zrobione własnoręcznie. :)

Ostatnio posypały się zamówienia na kartki dla facetów. Powiem szczerze, że to były w większości nietypowe zamówienia.

Na początek dwie prace dla jednej osoby. Koleżanka z pracy poprosiła o zrobienie kartki dla małżonka z okazji czterdziestych urodzin. Mąż interesuje się wschodnimi sztukami walki - nawet mówiła, co trenuje... ale zapomniałam. Długo szukałam jakiegoś odpowiedniego motywu, ale jak już znalazłam to poszło piorunem.

Po paru dniach ta sama koleżanka poprosiła mnie o zrobienie zaproszenia do studia tatuażu. Taki prezent dla małżonka wymyśliła i chciała, żebym ten pomysł jakoś ubrała w papier. Zaproszenie jest podobnych rozmiarów jak powyższa kartka, żeby można było to razem zapakować do jednej koperty.

Nawet nie wiem kiedy to przeleciało... Moja siostra i szwagier od roku są małżeństwem. Kiedy ten rok minął to nie mam bladego pojęcia. Pierwsza rocznica nosi nazwę PAPIEROWEJ.

Drugi komplet był na ten sam ślub, więc musiał być inny. Tu zamiast skrzynki była tuba po koniaku. Choć teoretycznie mniej pracy było z tym opakowaniem, to jednak przy tej puszce narobiłam się bardziej, bo jakoś najpierw nie mogłam dobrać dodatków. Najpierw okleiłam złotym papierem, ale mi się nie podobało, więc pozmieniałam i wyszło tak jak widać. Ta wersja bardziej mi odpowiada.